«لغت نامه دهخدا»
[فِ] (اِخ) جمال (جلال الدین) محمود. ازجملهء مشایخ خانقاه اخلاصیه و خطیب و حافظ و محراب خوان آنجا. و نیز یکی از خوشنویسان زمان. او راست: مسیح اگر شنود یک تکلم از دهنش دگر ز شرم نباشد مجال دم زدنش. (ترجمهء مجالس النفائس ص 275). امیر علیشیر صاحب ترجمه را در ص 98 همان کتاب بنام جمال الدین یاد کرده است.