حافظ

«لغت نامه دهخدا»

[فِ] (اِخ) جمال (جلال الدین) محمود. ازجملهء مشایخ خانقاه اخلاصیه و خطیب و حافظ و محراب خوان آنجا. و نیز یکی از خوشنویسان زمان. او راست:
مسیح اگر شنود یک تکلم از دهنش
دگر ز شرم نباشد مجال دم زدنش.
(ترجمهء مجالس النفائس ص 275).
امیر علیشیر صاحب ترجمه را در ص 98 همان کتاب بنام جمال الدین یاد کرده است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر