«لغت نامه دهخدا»
[فِ ظِ اَ بَ] (اِخ) حافظ سلطان علی اوبهی، از مردم متعین خراسان. مردی پاکیزه روزگار و صحبت دیده و خوش طبع است، و خطوط را نیک نویسد اما در لباس و عقد دستار بسیار تکلف میکند. او راست: بیستون را گر کند سیل فنا بنیاد سست کی تواند نقش شیرین از دل فرهاد شست؟ (ترجمهء مجالس النفائس ص 144). او راست: «تحفه الاحباب» در لغت فارسی و «زبده التواریخ». فرهنگ نورالدین تحفه الاحباب را در ضمن مدارک خود شمرده است. در مجالس المؤمنین ذکر او آمده و از زبدهء او نقل کند. اوبهی منسوب به «اوبه» از اعمال هرات است. (الذریعه ج 3 ص 410).