«لغت نامه دهخدا»
[فِ] (اِخ) از مردم قریهء سینان است. صفات حمیده و اخلاق پسندیده داشت و به انواع فضل و کمال آراسته بود. این رباعی از اوست: افسوس که حسنت ای جفاجوی نماند وآن خال سیاه عنبرین بوی نماند در کوی تو خانه داشتم روزی چند آن خانه خراب گشت و آن کوی نماند. (ترجمهء مجالس النفائس ص144).