حال گردان

«لغت نامه دهخدا»

[گَ] (نف مرکب) نعت فاعلی از حال گرداندن. گرداننده و تغییردهندهء حالها. || محوّل الاحوال. نعتی از نعوت خدای تعالی :
من نگویم که جز خدای کسی
حال گردان و غیب دان باشد.انوری.
خاقانی امید را مکن قطع
از فضل خدای حال گردان.خاقانی.
حال گردان تویی بهر سانی
نیست کس جز تو حال گردانی(1).نظامی.
حال ما در فرقت جانان و ابرام رقیب
جمله میداند خدای حال گردان غم مخور.
حافظ.
(1) - ن ل: جز تو خود نیست حال گردانی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر