«لغت نامه دهخدا»
[مِ] (اِخ) ابن محمد المهتدی. از ممدوحین فرخی که قصیده ای در ستایش او سروده که آغاز آن چنین است: تا دل من ز دست من بستدی سربسر ای نگار دیگر شدی تا آنجا که گوید: عالم فضل و علم خواجه عمید حامدبن محمد المهتدی. فرخی (دیوان ص398).