حامر

«لغت نامه دهخدا»

[مِ] (اِخ) وادیی است در سماوه طرف شام ازآنِ بنی زهیربن جناب از بنی کلب، و در آن مارها بسیار باشد. نابغه گوید :
سأربط کلبی ان یریبک نبحه
و ان کنت ارعی مُسحلانَ و حامراً.
ابن سکیت دربارهء مسحلان و حامر گفته دو وادی در شام است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر