حامه

«لغت نامه دهخدا»

[مَ] (ع اِ) خاصهء مرد از اهل و اولاد، و خویشان و قبیله. || شتران گُزیده. در احوال پرسی گویند: کیف الحامه و العامه.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر