حانیه

«لغت نامه دهخدا»

[یَ] (ع ص) نعت فاعلی مؤنث از حنو. مهربان. || زنی که شوی نکند از مهربانی که با فرزند دارد. (منتهی الارب). || گوسپند که خم دهد گردن خود را بدون علت. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر