حباب شیشه

«لغت نامه دهخدا»

[حُ بِ شی شَ/ شِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) حبابی که از بند شدن هوا در جرم شیشه بماند :
دل رقیب مگو نازک است چون دل من
حباب شیشه کجا شیشهء حباب کجا؟وحید.
گشاد عقدهء خاطر شکست اهل دل است
که شیشه میشکند چون حباب شیشه شکست.
تأثیر (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر