«لغت نامه دهخدا»
[حَ بَ] (اِخ) دختر حارث بن ثعلبه، از بنی کهلان از عرب قحطان. مادر قبیله ای از عرب جاهلی. عبدالله بن مدان گوید: «و بنوحبابه ضاربون قبابهم». رجوع به نهایه الارب قلقشندی ص189 و الاعلام زرکلی ج1 ص209 شود. وی مادر صبح و ثعلبه دو جد جاهلی عرب است، و فرزندان ایشان را بنی حبابه گویند. رجوع به بنی حبابه و نیز رجوع به عقدالفرید ج3 ص346 و 347 شود.