حبالی

«لغت نامه دهخدا»

[حَ لا] (ع ص، اِ) جِ حُبْلی. آبستنان: و دانست که شرفات [ آمال ] در انحطاط است و حبالای امانی او در اسقاط. (جهانگشای جوینی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر