حبان

«لغت نامه دهخدا»

[ح بْ با] (اِخ) ابن هلال، مکنی به ابوحبیب. تابعی است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر