حب الایارج

«لغت نامه دهخدا»

[حَبْ بُلْ اَ رِ] (ع اِ مرکب)داود ضریر انطاکی در تذکره گوید: ینسب الی ابن ماسوا (شاید: ماسویه) و لم یثبت. ینفع من امراض الدماغ البارده خصوصاً عن البلغم و یحد البصر و ینقی المعده. و صنعته: ایارج فیقرا، سته. اهلیلج اصفر، خمسه. تربد، اربعه. انیسون، ملح هندی، من کل اثنان و نصف. غاریقون، اثنان. شحم حنظل، واحد. و یقوی فی الصفراویین بسقمونیا. قیل انّ قوّته تبقی الی سنتین و حدّ الشربه منه الی مثقال. رجوع به حب الایارج در تحفهء حکیم مؤمن باب دوم از قسم دوم شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر