«لغت نامه دهخدا»
[حَبْ بُصْ صَ نَ بَ] (ع اِ مرکب)(1) ثمرهء درخت صنوبر است، و آن بر دو نوع است، صغار و کبار، و چون حب الصنوبر گویند مطلق یا به کبار مقید کنند مراد آن چیزیست که در فارسی چلغوزه نامند. و اگر مقید به صغار کنند مقصود آن چیز است که بفارسی تخم ناجو خوانند. (بحر الجواهر). و رجوع به دزی شود. . (فرانسوی) (1) - Cone