حب الفالج

«لغت نامه دهخدا»

[حَبْ بُلْ فا لِ] (ع اِ مرکب)حبی که محمدزمان پدر محمدمؤمن برای رفع فلج ساخته. رجوع به تحفهء حکیم مؤمن باب دوم از قسم دوم شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر