حبتر

«لغت نامه دهخدا»

[حَ تَ] (ع اِ) روباه. || (ص) مرد کوتاه بالا. (منتهی الارب). کوتاه محکم خلق. (مهذب الاسماء). کوتاه فربی. ج، حباتر.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر