حبحاب

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع ص) مرد کوتاه زشت روی بدخو. || لاغر و نزار از مردان و شتران. || خرد. ریزه. ج، حباحِب. || (اِخ) نام شمشیر عمروبن خلی. (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر