«لغت نامه دهخدا»
[حَ سی یا] (ع اِ) جِ حبسیه. شعرها که شاعر در آنگاه که به زندان است گفته باشد : و اصحاب انصاف دانند که حبسیات مسعود در علو به چه درجه است. (چهارمقالهء نظامی).