«لغت نامه دهخدا»
[حُ] (اِخ) ابن جناده. شیخ طوسی در فهرست گوید: کتابی دارد و احمدبن حسن آن را از او روایت کرده، ظاهر این سخن آن است که امامی باشد ولیکن حال او مجهول است. (تنقیح المقال ج1 ص250). عسقلانی نسب وی را چنین آرد: حبشی بن جناده بن نصربن امانه بن حارث بن معیط بن جندل بن مره بن صعصعهء سَلولی و سلول مادر بنی مره بن صعصعه بوده و نیز عسقلانی گوید: صحابی است و حجه الوداع دریافت و سپس به کوفه سکنی گزید. و ابوالجَنوب کنیت داشت. حدیث او را نسائی و ترمذی آورده و صحیح دانسته اند. ابواسحاق سبیعی و عامر شعبی از او روایت دارند و به صحبت او تصریح کرده اند. عسکری گوید: در مشاهد علی همراه او بوده است. رجوع به الاصابه ج1 ص318 و قاموس الاعلام ترکی شود. در نسخهء سمعانی به غلط جناده را جان، و ابوجنوب را ابوحبوب آورده است.