حبق الشیوخ

«لغت نامه دهخدا»

[حَ بَ قُشْ شُ] (ع اِ مرکب)ریحان الشیوخ. مرد. مرد خوش. مرد رشگ. (منتهی الارب)(1) (داود ضریر انطاکی). مرد ریحانی. برسفایج. تب بُر.
(1) - Marum.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر