«لغت نامه دهخدا»
[حَ بَ قِ خُ] (اِ مرکب)بقلهء خراسانیه. صاحب برهان گوید: ترهء خراسانیست و آن رستنی باشد ترش مزه و آن را ساق ترشک خوانند و به عربی بقلهء حامضه گویند. (آنندراج). ترشک.