حبکه

«لغت نامه دهخدا»

[حُ کَ] (ع اِ) بستنگاه بند ازار. || نیفهء ازار. || رسن کمربند. || تسمه ای که بدان سر کوهه را به میخهای پالان بندند. (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر