حبل المساکین

«لغت نامه دهخدا»

[حَ لُلْ مَ] (ع اِ مرکب)صنفی از لبلاب، یعنی رسن درویشان. لبلاب بزرگ. (ذخیرهء خوارزمشاهی). لبلاب. (داود ضریر انطاکی) (اختیارات بدیعی). داردوست. پیچک. لبلاب کبیر. قسوس. رجوع به ذیل دزی ج1 ص246 شود(1).
(1) - Le grand leseron.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر