حبلی

«لغت نامه دهخدا»

[حُ لا] (اِخ) لقب سالم بن غنم بن عوف بن خورج، بدانجهت که کلان شکم بود، و از اولاد اویند بنوالحبلی که بطنی است از انصار. (از سمعانی و جز آن).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر