حبوبی

«لغت نامه دهخدا»

[حَ بو بَ] (اِخ) سید محمدسعید پسر محمود معروف به حبوبی حسینی. خاندان حبوبی از خانواده های معروف نجف است و خود را از فرزندان حسین بن علی(ع) میدانند. مولد وی نجف، وفات او نیز همانجا در شعبان سال 1333 ه . ق. بوده است، اخلاق و ریاضی را نزد میرزا حسین قلی آموخت و فقه و اصول را نزد شیخ محمدحسین کاظمی و پس از مرگ او نزد محمد طه نجف تلمذ کرد و سپس به تدریس پرداخت و در دارالعلم نجف روشی جدید در تعلیم بوجود آورده و بسیاری از دانشمندان از محضر وی استفاده کردند. دیوان او را شیخ عبدالله جوهری تصحیح کرده و به توسط سیدعلی پسر حبوبی در بیروت در 330 صفحه به سال 1331 ه . ق. منتشر گردیده است. شرح حال او در مقدمهء دیوان وی، و در ریحانه الادب و ج 9 الذریعه بتفصیل آمده است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر