«لغت نامه دهخدا»
[حَبْ بَ] (اِخ) ابن مسلم. ابن منده و ابن عبدالبر و ابونعیم او را در عداد صحابه شمرده اند. (تنقیح المقال ج2 ص251). عبدان او را یاد کرده و حدیثی راجع به حرمت شطرنج از او از پیغمبر نقل کرده. ابن حزم نیز او را آورده. ابن قطان گوید: مجهول است و برخی او را همان حبه بن سلمه برادر شقیق دانسته اند. (الاصابه ج2 ص74). عسقلانی در لسان المیزان او را به حبه بن سلم خوانده گوید: برخی او را حبه بن سهل گفته اند. رجوع به لسان المیزان ج2 ص166 و 167 و قاموس الاعلام ترکی شود.