«لغت نامه دهخدا»
[حُ بَیْ یا] (اِخ) نام موضعی است به شام. و نصر گوید گمان برم که به حجاز باشد. و گاه حبیا گویند و از آن حبی اراده کنند. کسی گفته است: من عن یمین الحبیا نظره قبل. و شاعر گوید : و بمعترکٍ ضَنْک الحبیا تری به من القوم مخدوساً و آخر حادساً. (معجم البلدان).