«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (اِخ) ابن حار. به وفادت به مدینه به سوی پیغمبر رفته. حدیث او را محمد بن عبدالرحمان طفاوی آورده است. (الاستیعاب ج1 ص124).