«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (اِخ) ابن عبدالله بن زبیر. آنگاه که عبدالله بن زبیر در مکه محصور حجاج بود، حبیب و برادر او حمزه از پدر روی تافته به امان حجاج درآمدند.