«لغت نامه دهخدا»
[حَ بِ تِ] (اِخ) (مولانا...) شخصی ادیب لبیب، و در صنعت کتابت شهرت دارد و خویش مولانا فتح اللهکاتب است و این شعر از اوست: چو بلبل با غم گل چهرهء خود شادیی دارم قدش را بنده ام و ز سرو باغ آزادیی دارم. رجوع به بهشت هشتم ذیل ترجمهء مجالس النفائس ترجمهء حکیم شاه قزوینی چ تهران 1320 ه . ق. ص394 شود.