حت

«لغت نامه دهخدا»

[حُت ت] (اِخ) حازمی گفته است: محله ای است از بصره و خارج از سور آن که آن را به نام قبیله ای از یمن که بدان نزول کرده بودند نامیدند و شاید این قوم ازکنده باشند که یاد ایشان گذشت (در مادهء قبل). (معجم البلدان). و رجوع به حتات شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر