حتر

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع اِ) زمین بلند و دراز. آنچه از زمین بلند برآمده باشد. || چیزی اندک. (منتهی الارب). || روباه نر. (مهذب الاسماء) (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر