حث

«لغت نامه دهخدا»

[حَث ث] (ع مص) برافژولیدن بر کاری. (حبیش تفلیسی) (دستور اللغه نطنزی) (تاج المصادر بیهقی). برانگیختن بر. (قاضی محمد دهار). افژولیدن. (منتهی الارب). استحثاث. تحریض. حض. (منتخب) (غیاث). ترغیب : و شاعر آل عباس حث میکند ابوالعباس را بر کشتن بنی امیه. (تاریخ بیهقی). و پادشاهان محتشم را حث باید کرد بر افراشتن بناء معالی. (تاریخ بیهقی). امراء او را بر توجه هرات حث و تحریض نمودند. (جهانگشای جوینی). || اعجال. استعجال. بشتاب داشتن. حث غبار، حَث تراب؛ انگیختن آن. ثوران آن : و امرأه بیدها مکنسه تحث التراب علی رأسه [ علی رأس الملک المیت ] . (اخبار الصین و الهند ص22).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر