«لغت نامه دهخدا»
[حَ ثَ] (ع مص) درشت و سطبر گردیدن. غلیظ و سطبر شدن چیزی. || دانه بستن انگور و شیره. (دبس) (منتهی الارب). جوشیدن دوشاب. || حثر العسل؛ دانه بست انگبین تا فاسد گردد. || ثُره دمیدن بر پوست. || آبله دمیدن در پوست. آبلهء سرخ برآمدن در چشم. دانهء سرخ برجستن در چشم یا آماسیدن پلک از رمد. تورک سرخ افتادن در چشم؛ یعنی دانهء سرخ در آن پدید آمدن یا آماسیدن پلک از رمد. || فراخ و وسیع گشتن چیزی. (منتهی الارب).