«لغت نامه دهخدا»
[حَجْ جا] (اِخ) ابن عمروبن غزیه بن ثعلبه بن خنساءبن مبذول بن غنم بن مازن بن نجار انصاری خزرجی. صاحبان سنن حدیثی ازو آورده اند و در آن تصریح به سماع از پیغمبر دارد. ابن المدینی گوید: او مروان را در یوم الدار چنان بزد که به زمین افتاد. و ابونعیم گوید: صفین را با علی درک کرد. و ضمره بن سعید و عبدالله بن رافع از وی روایت دارند و عجلی و ابن برقی و ابن سعد او را در زمرهء تابعین شمرده اند. (الاصابه ج1 ص328 قسم 1). و رجوع به قاموس الاعلام ترکی شود.