«لغت نامه دهخدا»
[حَجْ جا] (اِخ) اعور. او راست: کتاب ناسخ القرآن و منسوخه. (ابن الندیم). مأمون الرشید از هشام و عبادبن العوام و یوسف بن عطیه و ابومعاویه ضریر و اسماعیل بن علیه و حجاج اعور روایت کرده است. (تاریخ الخلفاء ص204).