«لغت نامه دهخدا»
[حَجْ جا جِ حِ یَ] (اِخ)ابن باب. مردی شجاع از یاران عبدالله زبیر و از اهل بصره بود و چون نافع بن الازرق خروج کرد، وی در لشکر مسلم بن عبیس، صاحب الترجمه شد، و در چند واقعه شهرت یافت، و در وقعهء دولاب بسال 65 ه . ق. / 685 م. نزدیک اهواز کشته شد. (اعلام زرکلی ص212).