«لغت نامه دهخدا»
[حِ رَ] (ع اِ) جِ حَجَر. (معجم البلدان) (ترجمان القرآن). و آن برخلاف قیاس است. و در دستور اللغه ادیب نطنزی آمده است که حجاره جمع حجره است. حجاره. سنگها : شراب او سراب وجامش اودیه و نقل او حجاره و حصای او.منوچهری. || سنگ کبریت. || قبهء آب (دهار).