حجاره

«لغت نامه دهخدا»

[حِ رَ] (ع اِ) جِ حَجَر. (معجم البلدان) (ترجمان القرآن). و آن برخلاف قیاس است. و در دستور اللغه ادیب نطنزی آمده است که حجاره جمع حجره است. حجاره. سنگها :
شراب او سراب وجامش اودیه
و نقل او حجاره و حصای او.منوچهری.
|| سنگ کبریت. || قبهء آب (دهار).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر