حجازی کاتب

«لغت نامه دهخدا»

[حِ یِ تِ] (اِخ) ابن احمدبن حجازی دیر قطای صفی الدین. کاتب و ادیب بود. او راست:
قل للمطایا قد بلغت النقا(1)
فهنها یا صاح بالملتقی
و قد علا(2) بالنقا عاشق
کان لطیف الملتقی شیقا(3)
و قد محا الوصل حدیث الجفا
حتی کأن الهجر لن یخلقا.
کمال جعفر گوید: آواز نصیفهء خواننده را دوست میداشت و نصیفه شعر وی به آواز میخواند پس روزی نصیفه اجازت دخول خواست، حجازی فوراً این دو بیت برخواند:
ادخلی تدخلی علینا السرورا
انت والله نزهه العشاق
لاتمیلی الی الخروج سریعاً
تخرجی عن مکارم الاخلاق
در بلد بسال 701 ه . ق. درگذشت. (الدررالکامنه ج2 ص6).
(1) - البقا (ن.خ).
(2) - شاید: تملی.
(3) - ستسقا (ن.خ).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر