حجاه

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع اِ) یک حجا. یک حباب. یکی کوپله. یکی از سوارگان آب. حَجا. || خوانندگی و ترنم که به آهستگی کنند. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر