«لغت نامه دهخدا»
[حُ جَ] (ع اِ) جِ حجره. (غیاث) : مسند از تخت و مخده ز نمط برگیرید حجر از بهو و ستاره ز حجر بگشائید. خاقانی. گرچه خمخانهء ما را نه حجر ماند و نه بهو هر چه آرایش طاق است و حجر بگشائید. خاقانی. رجوع به حجره شود.