حجرالافروج

«لغت نامه دهخدا»

[حَ جَ رُلْ اَ] (ع اِ مرکب)آنرا حجر افروغی و حجر فروغیا نیز نامند. سنگی است که مانند قیشور بر روی آب می ایستد و از استنبول خیزد. مجفف و قابض است و یک دانگ او درحال رفع سم عقرب میکند. (تحفهء حکیم مؤمن). و صاحب اختیارات گوید: حجرالافروج حجر افروغی (و در نسخه ای حجر افروی) گویند از بلاد روم خیزد و سَبک بود و بر روی آب بایستد و مجفف بود و قبض در وی باشد. چون حل کنند و بیاشامند گزیدگی عقرب را سود دارد- انتهی. و در بعض کتب هندی آمده است: که آن حجر الفضه است. و افروج، فروغیا، افروغ و فریژی ناحیت واقعه در مرکز آسیای صغیر است. ابن البیطار در کتاب مفردات ذیل کلمهء حجر الافروج(1) گوید: قال الغافقی قال حنین: یکون فی ارض الروم فی بلد یدعی اولومبوس(2) بینه و بین قسطنطینیه مئتامیل و یطفو فوق الماء کالقیشور و اذا حک و شرب نفع من لسعه العقرب(3). رجوع به حجرالقیشور شود.
(1) - Pierre Phrygienne.
(2) - Olympe. (3) - لکلرک مترجم ابن البیطار گوید نمیدانیم که این کدام سنگ است -انتهی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر