حجرالکبریت

«لغت نامه دهخدا»

[حَ جَ رُلْ کِ] (ع، اِ مرکب) دمشقی گوید: حجر کان رطوبه دهنیه فجمد فاذا اصابه حرالنار ذابت و التصق باجسادالاحجار و مازجها فاذا تمکنت النار منه احترقت و احرقها معه و ان کان ذهباً او یاقوتاً. (نخبه الدهر ص82).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر