«لغت نامه دهخدا»
[حَ جَ رِ بَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) حجر سماوی. حجاره الجو(1). حجر بقرانی. رجوع به حجرالصواعق و احجار ساقطه و حجاره الجو شود. (1) - Aerolithe.