حجر بقران

«لغت نامه دهخدا»

[حَ جَ رِ بَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) حجر سماوی. حجاره الجو(1). حجر بقرانی. رجوع به حجرالصواعق و احجار ساقطه و حجاره الجو شود.
(1) - Aerolithe.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر