«لغت نامه دهخدا»
[حَ جَ رُنْ یَ ذِ بُلْ](ع اِ مرکب) دمشقی گوید: ارسطو گفته است، سنگی است سفید که آنرا شب بر ناف بیمار استسقائی بندند و تا صبح بگذارند سپس آنرا در آفتاب نهند و قطره های آب از آن فرو ریزد تا هیچ باقی نماند و سپس دوباره بندند و این کار مکرر کنند تا بیمار مستسقی شفا یابد. (نخبه الدهر ص75). رجوع به حجرالماء شود.