«لغت نامه دهخدا»
[حَ جَ] (اِخ) ابن فضله. شاعری است. جاحظ شعر او را چنین آورده است: جاء شقیق عارضاً رمحه ان بنی عمک فیهم رماح. (البیان والتبیین چ حسن سندوبی 1932 م. ج 3 ص203).