«لغت نامه دهخدا»
"[حَ] (ع اِ)(1) ستبرا. ستبری. ستبرنا. سطبری. سطبرا. گندگی. کلفتی. هنگفتی. ضخامت. ثخن. فداء. جسامت : با قلت اجزاء و خفت حجم مشتمل است بر شرح مواقف و مقامات سلطان محمود سبکتکین و برخی از احوال آل سامان. (تاریخ یمینی. نسخهء خطی کتابخانهء مؤلف ص6). || برآمدگی چیزی. (منتخب) (صراح). || بیرون آمدگی هر چیز که از امرار دست محسوس گردد. نتوء. (منتهی الارب). ج، حجوم: مرفق له حجوم؛ ای نتوء حجم الکتاب، ستبری کتاب. || تهانوی گوید: عبارت است از مقدار و اندازهء جسم چنانچه در کنزاللغات گفته و در شرح اشارات گوید: حجم اطلاق میشود بر آنچه مر او را اندازه و مقداری باشد. خواه جسم باشد و خواه نباشد: زیرا جسم اطلاق نمیشود مگر بر چیزی که با جهات سه گانه یعنی درازا و پهنا و ژرفا آن را پیوستگی و اتصال باشد. (کشاف اصطلاحات الفنون). آن مقدار از فضا که در تصرف جسم باشد. گنج (اصطلاح طبیعی). (ناظم الاطباء). ج، حجوم. (1) - Volume, epaisseur, grandeur, .رجوع به دزی ج1 ص254 شود etendue."