«لغت نامه دهخدا»
[حَدْ دا] (اِخ) اسکندرانی. ظافربن القاسم بن منصوربن عبدالله بن خلف الجذامی الاسکندرانی معروف به حداد شاعر ادیب. حافظ سلفی و گروهی از اعیان از وی روایت کنند. وفات او بمصر در محرم سال (529ه . ق.) بود، و از اوست: حکم العیون علی القلوب یجوز و دواؤها من دائهن عزیز کم نظره نالت بطرف ذابل ما لاینال الذابل المهزوز فحذار من تلک اللواحظ غیره فالسحر بین جفونها مکنوز. و آنگاه که از مصر بمهدیه توجه کرد، اظهار شوق را به ابی الصلت امیه بن عبدالعزیز اندلسی نوشت: ألا هل لدائی من فراقک افراقُ هو السم لکن لی لقاؤک دریاقُ. (معجم الادباء ج4 صص278-280). احوال او در وفیات الاعیان ابن خلکان یاد شده و وی در مصر وفات یافته است. دیوان شعر او در دست است. (الاعلام زرکلی ج2 ص454) (الذریعه ج9 ص233) (هدیه العارفین ج1 ص434).