حداد حدیه

«لغت نامه دهخدا»

[حَ دِ حُدْ دی هِ] (ع ص مرکب، اِ مرکب) در حق کسی گویند که طلعت وی را مکروه دارند. (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر