«لغت نامه دهخدا»
[حَدْ دِ اِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) که از اندازهء طاقت طبیعت بیرون باشد، سخن در حد اعجاز هو ان یرتقی الکلام فی بلاغته الی ان یخرج عن طوق گالبشر و یعجزهم عن معارضته. (تعریفات جرجانی ص57).